Hier bestaan verschillende studies over, met allerhande opdelingen.

We hebben dit als volgt samengevat:

• Individuele feedback of groepsfeedback
• Geautomatiseerde feedback of niet-geautomatiseerde feedback
• Feedback gericht op inhoud of gericht op inzicht of gericht op leergedrag
• Feedback van docent naar cursist of feedback van cursist naar medecursisten
• Positieve en negatieve feedback
   

Individuele feedback:

De cursist krijgt specifieke informatie over zijn gemaakte fouten en ervaren moeilijkheden. Deze vorm van feedback zal bijdragen tot een hogere motivatie van de cursist.

Groepsfeedback:

De feedback wordt aan de volledige groep of aan een gedeelte van de groep gegeven. Mogelijke vormen zijn oplossingen, antwoordmodellen of lijstjes met aandachtspunten.
Deze vorm van feedback kan je inzetten als het onmogelijk is om alle cursisten in individuele feedback te voorzien (te grote groepen, tijdsgebrek...).

Automatische feedback:

De elektronische feedback biedt het voordeel dat de cursist een 'tastbare' reactie krijgt. Ze bieden de mogelijkheid tot het geven van onmiddellijke, uitgebreide en geïndividualiseerde feedback voor grote groepen van cursisten.

Het voordeel van geautomatiseerde feedback ligt hem tevens duidelijk in het tijdsbesparing en vermindering van de werkdruk van de lesgever (op termijn). Hij kan deze feedback reeds vooraf opstellen. Deze moet wel goed ontworpen worden, wat wel tijdsintensief is.

Feedback op inhoud:

Deze feedback bestaat uit informatie aan een cursist over een geleverde prestatie. Bijvoorbeeld een tussentijdse uitwerking van een opdracht, een ingediende paper.

Feedback op inzicht:

Deze feedback bestaat uit informatie op het proces dat aan de basis ligt van de geleverde prestatie. Bijvoorbeeld de gemaakte redeneringen, de uitgevoerde handelingen om tot een eindresultaat te komen.

Stimuleren van leergedrag:

Bestaat uit informatie dat aan de cursist de gelegenheid geeft om zijn kennis over een bepaald onderwerp verder uit te diepen. Bijvoorbeeld het aansporen om nog extra informatie te zoeken.

Coach-feedback:

Omwille van de kennis en de didactische bekwaamheden die een coach bezit, veronderstellen we dan meestal dat de feedback het best van de coach kan gebeuren.

Peer-feedback:

Maar is het niet zo dat de cursisten zelf beter weten wat ze al kunnen en waar ze nog moeilijkheden ondervinden?Doordat het sociaal contact tussen cursisten hoger ligt dan het contact met de coach mogen we dan ook veronderstellen dat medecursisten veel beter weten welke vaardigheid hun collega's hebben. Het geven van feedback tussen cursisten onderling (peer assessment) heeft absoluut een meerwaarde.

Positieve of ondersteunende feedback:

Postieve feedback is vooral gericht op stabilisatie en het onderstrepen dat de cursist persoonlijke vooruitgang maakt. Cursisten zullen meer gemotiveerd worden als ze het gevoel krijgen dat ze bepaalde zaken aankunnen.

Een valkuil kan het doodknuffelen van de cursist zijn. Als we teveel complimenten uitdelen bestaat de kans dat de gecoachte het niet meer zal geloven.

Negatieve of corrigerende feedback:

Deze feedback wijst op lacunes in de kennis en is vooral gericht op verandering. Deze bestaat meestal uit twee signalen namelijk:

• Het fout signaal: wat wordt afgekeurd of negatief bevonden door de lesgever.
• Het vraagsignaal : wat er aan verandering gewenst wordt bij de cursist.

Hou er rekening mee dat postieve feedback door de cursisten meestal zal worden aanzien als nauwkeurig en zal dan ook meestal geaccepteerd worden. Negatieve feedback zal daarintegen meer op verzet stuiten. Zorg er hier voor dat de feedback zeker van beschrijvende aard is in plaats van beoordelend.

De algemene regel bij het geven van feedback

Begin bij de positieve feedback en geef vervolgens de negatieve feedback. Sluit de feedback af met een positieve noot.

Auteurs: Alain Dhaene, Hilde De Rijbel, Hilde De Gezelle, Leen Jacobs (Diva)